Όρασις μεν έρωτος άρχει, αύξει δε το πάθος ελπίς,τρέφει δε μνήμη, συντηρεί δε συνήθεια


Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Γαλάζια μάτια : σύμβολο ομορφιάς ή μυστήριο της εξέλιξης ?

200 χρόνια μετά τη γέννησή του, επιστήμονες αναλύουν το  DNA, σε μια προσπάθεια τους να δώσουν απάντηση στο μυστήριο που κρύβεται πίσω από το γαλάζιο χρώμα των ματιών, αλλά και άλλες ανθρώπινες μορφολογικές διαφορές.
Τα γαλάζια μάτια, τυπικά, σχετίζονται στις μέρες μας με την ομορφιά ή, ίσως, τον Frank Sinatra. Ωστόσο, για τον ανθρωπολόγο John Hawks, του Πανεπιστημίου του Wisconsin, αποτελούν ένα μυστήριο της εξέλιξης.
Ανατρέχοντας στην ιστορία της ανθρωπότητας, κάποτε στο παρελθόν, όλοι οι άνθρωποι είχαν καστανό χρώμα ματιών. Τότε, όμως, πριν από 6 με 10 χιλιάδες χρόνια, γεννήθηκε το πρώτο μωρό με γαλάζια μάτια, κοντά στη μαύρη Θάλασσα.
Για κάποιο λόγο, οι απόγονοι αυτού του μωρού, κέρδισαν ένα πλεονέκτημα της τάξης του 5%, στην εξελικτική διαδικασία, σε σχέση με τους καστανούς προγόνους τους, ούτως ώστε, σήμερα, ο αριθμός των ανθρώπων με γαλάζια μάτια να ανέρχεται στο μισό δισεκατομμύριο.
"Τι μπορεί να σημαίνει αυτό ?" αναρωτήθηκε ο Hawks, που μελετά τις δυνάμεις που επέδρασαν μορφολογικά στο ανθρώπινο είδος τα τελευταία 6 εκατομμύρια χρόνια.
Κανείς δε γνωρίζει. Είναι ένα από τα ερωτήματα γύρω από την εξέλιξη που παραμένει αναπάντητο, 200 ολόκληρα χρόνια από τη γέννηση του Δαρβίνου.
Ο Δαρβίνος αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του παρατηρώντας είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ζωή στον πλανήτη εξελίχθηκε από απλούς οργανισμούς, με μια κοπιαστική και αργή διαδικασία μικρών και τυχαίων αλλαγών, μέσα στο πλαίσιο του διαρκούς αγώνα για επιβίωση του ικανότερου. 
150 χρόνια από τη δημοσίευση του έργου του Δαρβίνου "Περί της προέλευσης των ειδών" οι έρευνες πάνω στη διαδικασία της εξέλιξης συνεχίζουν ακάθεκτες. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της προσπάθειας επικεντρώνεται στο είδος εκείνο που ο Δαρβίνος θεώρησε ως την κορυφή της εξελικτικής διαδικασίας : τον Homo sapiens.
Μέχρι προσφατα, παραδοσιακά, εθεωρείτο ότι το ανθρώπινο είδος κυριάρχησε στο περιβάλλον του με τέτοιο σκεπτικό τρόπο, που η όποια επιτακτική ανάγκη για παρέμβαση σε αυτό, έσβησε περίπου πριν από 10.000 χρόνια, όταν η καλλιέργεια της γης οδήγησε στην ανάπτυξη πιο σταθερών κοινωνιών.
"ΠΙστεύαμε ότι με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και του πολιτισμού, οι τυχόν μορφολογικές διαφορές των ανθρώπων δεν θα μπορούσαν να αποτελούν αιτία φυσικής επιλογής και εξέλιξης," αναφέρει ο Milford Wolpoff, παλαιοαθρωπολόγος του Πανεπιστημίου του Michigan. "Εάν είσαι σε θέση να ιππεύσεις ένα άλογο, δεν έχει καμιά σημασία το αν μπορείς να καλπάζεις γρήγορα."
Η θεωρία αυτή, όμως, αποδείχτηκε πως ήταν λάθος. Αυτό που πραγματικά συνέβη ήταν ότι ο ρυθμός της ανθρώπινης εξέλιξης επιταχύνθηκε τα τελευταία 40.000 χρόνια, αφότου οι πρόγονοί μας άφησαν την Αιθιοπία για να κατοικήσουν τον υπόλοιπο πλανήτη. Μάλιστα τα τελευταία 5 με 10.000 χρόνια, που η γεωργία ώθησε στη δημιουργία πολυπληθών κοινωνιών, ο ρυθμός αυτός επιταχύνθηκε κατά 100 φορές.
"Όπου υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, συμβαίνουν πολλές μεταλλάξεις" λέει ο Wolpoff, "και όπου συμβαίνουν πολλές μεταλλάξεις, υπάρχει μεγαλύτερη φυσική επιλογή."

http://articles.latimes.com/2009/feb/08/science/sci-evolution8

Read more...

Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011

Στον κίνδυνο τα μάτια μας έχουν τον πρώτο λόγο !

Τα μάτια μας δεν είναι μόνο ένα παράθυρο της ψυχής, αλλά έχουν και ορισμένα μοναδικά χαρακτηριστικά. Μάλιστα ένας τύπος κυττάρων του οφθαλμού μπορεί να μας προειδοποιεί για αντικείμενα που μας πλησιάζουν με ταχύτητα (ενίοτε και απειλητικά), και μάλιστα χωρίς να χρειάζεται η βοήθεια του εγκεφάλου μας. Η ιδιότητα αυτή, ίσως, έχει διαδραματήσει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των ειδών, αφού σχετίζεται άμεσα με την αποφυγή των θηρευτών και την επιβίωση.
Εξειδικευμένοι νευρώνες με την ικανότητα να απαντούν σε οριζόντιες ή κάθετες κινήσεις αντικειμένων, που βρίσκονται στο οπτικό μας πεδίο, έχουν ήδη εντοπιστεί στον αμβιβληστροειδή χιτώνα θηλαστικών, ωστόσο τα μόνα κύτταρα υπεύθυνα για την αντίδραση σε αντικείμενα που μας πλησιάζουν θεωρείτο ότι υπήρχαν μόνο στον εγκέφαλο.
Μελετώντας τα κύτταρα των οφθαλμών ποντικιών, ο Botond Roska του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Friedrich Miescher στη Βασιλεία της Ελβετίας, και οι συνεργάτες του, παρατήρησαν ότι ένας τύπος κυττάρων συμπεριφερόταν με ασυνήθη τρόπο στην κίνηση. Περαιτέρω αναλύσεις αυτών των κυττάρων έδειξαν ότι πυροδοτούνταν μόνο όταν ένα αντικείμενο πλησίαζε.
Οι ερευνητές πιθανολογούν ότι παρόμοια κύτταρα υπάρχουν και στους ανθρώπους, τα οποία μπορούν να μας προειδοποιούν για αντικείμενα που πλησιάζουν απειλητικά, και μάλιστα προτού η πληροφορία προλάβει να επεξεργαστεί από τον εγκέφαλό μας. "Πρόκειται για ένα είδος συναγερμού, το οποίο μάλιστα βρίσκεται όσο πιο μπροστά γίνεται στους οργανισμούς," λέει ο Roska. "Εάν αφήσετε τον εγκέφαλό σας να αντιδράσει, τότε, ίσως, να είναι πολύ αργά."
"Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη," συμπληρώνει ο Russell Foster, του τμήματος Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. "Ο τρόπος με τον οποίο τα νευρικά κύτταρα του οπτικού συστήματος αντιδρούν σε ένα κινούμενο αντικείμενο που μας πλησιάζει, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ερωτήματα των νευροεπιστημών."

Read more...

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Η αγάπη δεν κοιτάζει με τα μάτια αλλά με την ψυχή...

Κάποτε ήταν ένα τυφλό κορίτσι που μισούσε τον εαυτό της επειδή ήταν τυφλή. Μισούσε όλο τον κόσμο, εκτός από τον αγαπημένο της φίλο. Αυτός ήταν πάντα εκεί για εκείνη. Εκείνη λοιπόν του είπε ότι αν μπορούσε να δει τον κόσμο, θα τον παντρευόταν.
Μια μέρα, κάποιος δώρισε ένα ζευγάρι μάτια στην κοπέλα και μετά μπορούσε να δει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου και του αγοριού της. Το αγόρι της, τη ρώτησε :

"Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;" Το κορίτσι σοκαρίστηκε όταν είδε ότι και το αγόρι της ήταν τυφλό και αρνήθηκε να τον παντρευτεί.
Το αγόρι έφυγε κλαίγοντας και μετά της έγραψε ένα γράμμα που έλεγε:
"ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ"
 

Millais John Everett, The Blind Girl

Oι άνθρωποι συνήθως αλλάζουν, όταν αλλάζει η κατάστασή τους. Ωστόσο το μεγαλείο της αγάπης έγκειται στη μνήμη :  Πόσοι άραγε θυμόμαστε την προγενέστερη ζωή μας και ποιοι ήταν δίπλα μας στις πιο δύσκολες στιγμές μας ?

Read more...

______________________________________


Η Τέχνη της Οφθαλμαπάτης :

Ποιός είπε ότι ο Έρωτας είναι η ψευδαίσθηση
ότι μια γυναίκα είναι διαφορετική από τις άλλες ?


Μακάρι σε όλα τα αινίγματα η απάντηση να ήταν : "Ο 'Ανθρωπος"...

Μακάρι σε όλα τα αινίγματα η απάντηση να ήταν : "Ο 'Ανθρωπος"...
"ἄνθρωπον εἶναι· γίνεσθαι, γὰρ τετράπουν βρέφος ὄντα τοῖς τέτταρσιν ὀχούμενον κώλοις, τελειούμενον δὲ δίπουν, γηρῶντα δὲ τρίτην προσλαμβάνειν βάσιν τὸ βάκτρον"

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP